621
14. Небылица.
Стару прежнію, стару досельнею:
Старика свежу да со старухою;
По чисту полю да какъ корабъ бѣжитъ,
По синю морю да жорнова плывутъ,
Сынъ на матери да какъ дрова везетъ:
Родна маменька да въ кореню бѣжитъ,
Молода жена да бѣжитъ пристижью;
Родну маменьку да попонюгиватъ,
Молоду жену да пріодярживатъ:
„Родна маменька, да ты ну-ну, ну-ну,
„Молода жена, да ты (тпру-то, тпру)“
*) И потомъ мотивъ повторяется тотъ же, иногда съ варіантомъ конца: